นิทานอีสป






นิทานอีสปเรื่องต่างๆ
ลิงค์เพื่อนบ้าน
หมาป่ากับนกกระเรียน

หมาป่ากำลังกินกระต่ายป่าที่ฆ่าได้อย่างตะกละตะกลาม แต่ทันไดนั้นกระดูกชิ้นเล็กๆ ก็ไปติดคอของมัน และมันไม่สามารถกลืนกระดูกชิ้นนั้นลงไปได้ ไม่นานมันก็รู้สึกเจ็บที่คอหอย ก็เลยวิ่งไปวิ่งมา ร้องครวญคราง พยายามหาหนทางบรรเทาความเจ็บปวด มันพยายามขอร้องใครก็ตามที่มันเจอให้ช่วยเอากระดูกออกไปที “ไม่ว่านะขออะไรข้าก็ให้ได้ทั้งนั้น” หมาป่าพูด “ถ้าช่วยเอากระดูกออกไปได้” ในที่สุด นกกระเรียนก็ตกลงที่นะช่วย มันบอกหมาป่าให้นอนลง พร้อมกับอ้าปากให้กว้างเท่าที่นะกว่างได้ แล้วนกกระเรียนก็ยืดคอยาวๆ ของมันเข้าไปในปากหมาป่าใช้จะงอยปากของมันเขี่ยกระดูกชิ้นนั้นหลุดออกมาได้ “เจ้านะให้อะไรข้าเป็นรางวัลตามที่สัญญาไว้” นกกระรียนทวงถาม หมาป่าแสยะยิ้มแยกเขี้ยว และพูดว่า “จงสำนึกตนไว้เถิด เพราะเจ้าเพิ่งเอาหัวของเจ้าเข้ามาในปากของป่าและเอามันออกมาได้อย่างปลอดภัย นั่นน่าจะเป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่หำหรับเจ้า

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "ความกตัญญูกับความโลภไม่อาจร่วมทางกันได้

Copyright © 2550- 2560 นิทานอีสป.net

นิทานอีสป